Cannabisconcentraten bestaan al eeuwen, waarbij oude culturen harsen en oliën gebruikten voor medicinale en rituele doeleinden. Pas in de 20e eeuw werden cannabisconcentraten op grote schaal beschikbaar. Tegenwoordig zijn concentraten verkrijgbaar in verschillende vormen, zoals wax, shatter, rosin en oliën. Met hun hoge potentie en gebruiksvriendelijke methode zijn cannabisconcentraten steeds populairder geworden en hebben ze de manier waarop mensen cannabis consumeren veranderd. In dit artikel kijken we naar de geschiedenis van cannabisconcentraten en hoe ze zijn geëvolueerd tot de producten die we vandaag kennen.
Het vroegst geregistreerde gebruik van cannabisconcentraten dateert van 2700 voor Christus in het oude China en India. Ze gebruikten hete messen om hasj te roken, een vorm van cannabisconcentraat gemaakt van hars. In het Midden-Oosten consumeerden ze charas, een andere vorm van cannabisconcentraat dat met de hand wordt gemaakt door de plant tussen de handen te wrijven. Cannabisconcentraten werden ook gebruikt in het oude Egypte voor medicinale doeleinden.
In de 19e en vroege 20e eeuw werden cannabisconcentraten minder populair vanwege politieke en sociale redenen. In de Verenigde Staten werd cannabis in 1937 gecriminaliseerd met de Marihuana Tax Act, wat het moeilijk maakte voor mensen om cannabis te produceren en te kopen. Dit leidde tot de achteruitgang van cannabisconcentraten tot de jaren 60, toen de tegencultuurbeweging ze terug in de mainstream bracht.
Tijdens de jaren 70 werd hasjolie populair, en mensen begonnen het zelf te produceren met oplosmiddelen zoals butaan en propaan. In de jaren 80 werd een nieuw type cannabisconcentraat geïntroduceerd, bekend als honingolie of amberglas. Het wordt gemaakt door cannabis in alcohol te weken en de oplossing te verdampen, waardoor een kleverige, amberkleurige olie achterblijft. Tijdens de jaren 90 werd een nieuwe extractiemethode genaamd CO2 ontwikkeld, die onder druk staande kooldioxide gebruikt om de verbindingen van de plant te scheiden.
In de vroege jaren 2000 schoot de populariteit van cannabisconcentraten omhoog met de introductie van nieuwe extractiemethoden en technologische vooruitgang. Dit leidde tot de creatie van nieuwe concentraatvormen zoals wax, shatter en budder, die worden gemaakt door de butaan of propaan uit het extract te zuiveren. Meer recentelijk is rosin populair geworden vanwege de oplosmiddelvrije extractiemethode. Het wordt gemaakt door druk en warmte toe te passen op de cannabisplant, waardoor een kleverige, harsachtige substantie ontstaat.
Cannabisconcentraten hebben een lange weg afgelegd sinds hun vroege gebruik in oude culturen. Van hete messen en charas tot wax en rosin, de evolutie van cannabisconcentraten is het resultaat geweest van technologische vooruitgang en extractiemethoden. Tegenwoordig zijn cannabisconcentraten een steeds populairdere vorm van cannabisconsumptie vanwege hun potentie, gemak en veelzijdigheid. Naarmate meer staten cannabis legaliseren, kunnen we nog meer variëteiten en vormen van concentraten verwachten naarmate de markt groeit.
